Structuuranalyse 'De minzame moordenaar'

Ik ga wat meer vertellen over het boek, ‘de minzame moordenaar’ geschreven door Bram Dehouck. Met dit boek won hij in 2010 de Gouden Strop en de schaduwprijs.

Dit fantastisch boek heb ik volledig geanalyseerd, waarna ik tot één besluit kwam: het belangrijkste structuurelement is het vertelperspectief. Maar toch ga ik jullie ook kennis laten maken met de personages, om jullie wat meer vertrouwd te maken met het verhaal.

KORTE INHOUD

Het verhaal draait volledig rond Phillip Rondelez, een politieagent te Ieper. Tijdens één van de evenementen die er plaatsvindt, rond 11 november, leert hij er Sanne kennen, een jonge, levendige vrouw. Ze deelde folders uit aan de aanwezigen, waaronder Phillip. Er was meteen een klik , ze sproken af en gingen lekker wat eten. Van het één kwam het ander. Hoewel Phillip heel wat jaren ouder was dan Sanne, klikte het perfect, ze waren gemaakt voor elkaar.

Phillip maakt ook meteen kennis met de ouders van Sanne. Ze accepteerde hem onmiddellijk in de familie, hij zag er verzorgd uit, had een baan als politieagent, dus ze hadden er vertrouwen in.

Vervolgens hebben we nog de collega’s van Phillip. Cindy Steen is de leider van het onderzoeksteam. Ze krijgen te maken met de dood van 3 mannen: Dimitri Debo, Karel Vanoot en meneer Vermoer. Als verdachte hebben we Bunny, maar is hij ook werkelijk de dader van deze koelbloedige moorden?

Het begint allemaal bij de verjaardag van Sanne, het wordt romantisch gevierd. Ze vertelt Phillip ook dat ze denkt zwanger te zijn, ze is al enkele weken over tijd. Natuurlijk dromen ze hier al een lange tijd van. Sanne ging zich meteen douchen, sprong in haar kleren en haastte zich naar de apotheek om zekerheid te hebben. Phillip wachtte vol ongeduld, en bleef maar wachten… Plots ging de deurbel, hij opende vol ongeduld de deur, maar het was Sanne niet, het was een politieagent.. hij meldde hem dat Sanne overreden was, ze was opslag dood.

Hier begon het allemaal, de omkeer in het verhaal, waarin geluk vervangen wordt door een depressie en psychologische problemen. Phillip kan het niet geloven dat zijn Sanne dood is, hij went er niet aan, het komt niet in hem op dat zijn Sanne er niet meer is. Wekelijks ging hij op bezoek bij Gerda, Sanne’s moeder. Ze aten elke zondag samen, vroeger was het gezelliger, met Sanne erbij. Toch werd de traditie behouden. Enkele weken na de begrafenis overleed ook Sanne’s vader. Een extra tegenslag in het leven van Phillip en Gerda.

Hij sluit zich af van de buitenwereld, maar blijft gekweld met de gedachte dat Sanne’s moordenaar nog rondrijdt. Het was een chauffeur die roekeloos over de baan reed, denkend dat hij een formule 1-racer was. Hij werd hier steeds mee geconfronteerd, overal zag hij haar moordenaar, of moordenaars in spé die zich ook onverantwoordelijk gedroegen op de rijbaan. Hij besluit er een einde aan te maken.

Dimitri Debo is de eerste die eraan moet geloven. Phillip zoekt hem op, steekt hem koelbloedig neer met een mes, en vertrekt daarna weer alsof er niets aan de hand is. De lokale politie probeert deze moord op te lossen. Dit zijn Cindy Steen, Phillip en zijn collega’s. wat ze echter  niet weten is dat Phillip de dader is, dat de moordenaar in het midden van hen staat. Phillip weet perfect wat te doen, zodat hij niet verdacht wordt, hij wist zijn sporen zorgvuldig uit.

Aangezien alles perfect loopt, en Phillip nergens van verdacht wordt, pleegt hij zijn 2^de moord. Hier wordt Karel Vanoot van het leven beroofd, en voor net dezelfde reden: roekeloos rijden. De lokale politie ziet meteen de link, en gaat dan ook op zoek naar de moordenaar. Een pooier, genaamd ‘Bunny’ kan gekoppeld worden aan deze moorden, hij heeft een zwak alibi, en had geen goede relatie met Dimitri. Hij wordt meteen gearresteerd.

Hierna gaat Phillip te ver, hij denkt dat het geluk bij hem zal blijven staan. Dit is niet zo. De laatste persoon die op zijn lijst staat is Vermoer. De eigenlijke moordenaar van Sanne. De frustraties drijven hem verder dan verwacht.  Zijn poging tot het vermoorden van Vermoer mislukt, vermoer vlucht naar zijn auto en probeert te ontsnappen. Phillip zet de achtervolging in, en probeert hem van de baan te rijden, botsingen en zware klappen komen hier te pas. Phillip weet dat het game-over is. Hij is ontmaskerd op de plaats delict, iedereen zal nu weten dat hij het gedaan heeft, zijn sporen zijn ook te vinden in het huis van Vermoer. Zijn gezicht is volledig toegetakeld en wijst op een gevecht. Het is voorbij, hij moet dit afmaken, anders is het voor niets geweest…

STRUCTUURANALYSE

De verteller in dit boek is een personage uit het verhaal, namelijk hoofdinspecteur Philip Rondelez. Er is sprake van een personeel vertelstandpunt. Hij vertelt alles in de ik-vorm en is een ik-verteller die zich in het verhaal bevindt. Doordat de verteller zowel de dader van moorden als inspecteur is bij het onderzoekteam, weten we van in het begin elk klein detail van wat  Philip bezielde deze moorden te plegen, hoe hij het deed, en hoever ze stonden in de zoektocht naar de moordenaar. De eerste kennismaking met Sanne en de moorden op de drie mannen worden door Philip vertelt aan de hand van flashbacks.

Het verhaal zelf zit vol flashbacks, het begint bij de moord op Dimitri, dan krijgen we een flashback naar de ontmoeting met Sanne. Vervolgens krijgen we weer te maken met de moord op Vanoot, waarna ons wat meer verteld wordt over de verjaardag van Sanne. Dit alles zorgde voor veel verwarring, de ontknoping van het verhaal gebeurde pas in het laatste hoofdstuk van het verhaal. Hierin komt het moment waar je alles op een rij kan zetten, en begrijpt wat er gaande is.

BEOORDELING

“De minzame moordenaar” is een mooi verhaal. Maar eigenlijk vind ik het meer een roman dan een thriller omdat er van in het begin al duidelijk wordt gemaakt wie de dader is en je bent dus als lezer verder alleen nog maar nieuwsgierig waarom hij dat gedaan heeft en hoe het met hem zal aflopen. Maar dat alles levert wel een spannend verhaal op.